"Σας Νοιώθω σαν Οικογένεια μου.."


Ελευθεροτυπία 9/11/05 - Γιώργος Βιδάλης
Ανταπόκριση από την παρουσίαση του αυτοβιογραφικού βιβλίου του Νίκου Ξανθόπουλου "Όσα Θυμάμαι και Όσα Αγάπησα".

«Αισθάνομαι σαν τη...νύφη που πάει σε γάμο. Θα 'θελα το ταξίδι του βιβλίου μου να είναι ευτυχισμένο, όπως το ταξίδι ενός νεόνυμφου ζευγαριού. Σας νιώθω σαν οικογένειά μου. Σας ευχαριστώ πολύ».

Ο Νίκος Ξανθόπουλος συγκινημένος και τρακαρισμένος επί σκηνής μ' αφορμή την παρουσίαση της αυτοβιογραφίας του «Οσα θυμάμαι και όσα αγάπησα» από τις εκδόσεις «Αγκυρα» στο θέατρο «Γκλόρια». Και από κάτω στην πλατεία να τον χειροκροτούν θερμά, να του φωνάζουν σποραδικά «εμείς σ' ευχαριστούμε» περίπου διακόσιοι θεατές (γυναίκες πιο πολλές αλλά και άντρες και νέα παιδιά).

dspphoto
Μέχρι και ποντιακό 11μελές συγκρότημα ήρθε στο θέατρο και χόρεψε με τη συνοδεία λύρας και τύμπανου προς τιμήν του και προς έκπληξή του στην προχθεσινή εκδήλωση. Και τον βάλανε να πει απροετοίμαστος ένα ποντιακό τραγούδι τιμώντας τις προσφυγικές ρίζες του. Του προσφέρθηκε και δώρο ένα τριπλό μουσικό cd από τον πρόεδρο των ποντιακών σωματείων Δημήτρη Χριστοφορίδη.

«Τόσα χρόνια στο κουρμπέτι και τρέμω, το πιστεύετε;», αναρωτήθηκε ο ηθοποιός-ίνδαλμα των κοινωνικών και δραματικών ταινιών της δεκαετίας του '60. Και άρχισε να διαβάζει με παραστατικό τρόπο διάφορα αστεία και συγκινητικά περιστατικά από την αυτοβιογραφία του: για τη γνωριμία του με τον φτωχό τότε ρεμπέτη Μουφλουζέλη, για τους γονείς του, για τα ταξίδια του στην Αμερική, κ.ά.

Η εκδήλωση άρχισε μ' ένα δεκαπεντάλεπτο απάνθισμα σκηνών από ταινίες του που προβλήθηκαν σε μια ειδική οθόνη επί σκηνής. Στη συνέχεια η Δάφνη Μπόκοτα παρουσίασε διαδοχικά τους ομιλητές.

Ο γνωστός προπονητής του μπάσκετ και βουλευτής της Ν.Δ. Γιάννης Ιωαννίδης αναφέρθηκε στο «πώς πέρασε στη συνείδηση του κόσμου η γνησιότητα και η απλότητα του Ξανθόπουλου εκπροσωπώντας τη φτωχολογιά, τους καημούς και τις ελπίδες μιας κατακερματισμένης γενιάς».

Η Αννα Βαγενά, που συνεργάστηκε μόνο μία φορά μαζί του σε ταινία, τόνισε ότι είναι ένα καλλιτεχνικό και κοινωνικό φαινόμενο. «Εξέφρασε μια τεράστια μερίδα του λαού, τους ξεριζωμένους πρόσφυγες του '22 και τους οικονομικούς μετανάστες του '50 και '60. Το βιβλίο σου είναι όμορφο γιατί είναι αληθινό με ειλικρίνεια και αγάπη γραμμένο».

Ο σκηνοθέτης Γιώργος Μιχαηλίδης ανέφερε ότι «οι γραμμές του τρένου» στη Νέα Ιωνία χώριζαν τις γειτονιές που μεγάλωσαν και οι δυο τους. «Ο παράδεισος του Νίκου ήταν η λαϊκή γειτονιά της Ελευθερούπολης, τα φτωχά βιώματα που χωρίς αυτά δεν θα γινόταν ένας τέτοιος μύθος. Η πορεία του, η απόλυτη αποδοχή του από τον κόσμο ήταν οι άλλοι δυο παράδεισοί του... Τυχερός άνθρωπος και ταυτόχρονα πολεμιστής. Ο κόσμος σ' αυτόν έβλεπε τους δικούς του καημούς κι αγώνες. Τίποτα δεν του χαρίστηκε. Ο,τι κέρδισε το κέρδισε με την αξία του και τις επιλογές του. Του αξίζει ο τίτλος «το παιδί του λαού».
xan8opoylos

Ο τεχνοκριτικός Χάρης Καμπουρίδης, που προλογίζει την αυτοβιογραφία, χαρακτήρισε τις ταινίες του «πολύτιμο ορυκτό», που μοιάζουν με αγιογραφίες, με πρόσωπα του δημοτικού τραγουδιού. «Ο άνθρωπος που βασανίζεται αλλά πιστεύει ότι θα δικαιωθεί και τα καταφέρνει... Γεννημένος νικητής, δεν το βάζει κάτω. Γι' αυτό τον αγαπάμε».


Η συγγραφέας και βιβλιοκριτικός Ελένη Γκίκα είπε πως η αυτοβιογραφία του είναι γραμμένη με χιούμορ, αυτοσαρκασμό, ειλικρίνεια, συγκίνηση και γενναιοδωρία. «Ηταν πάντα ο Ελληνας μετανάστης που έφευγε και επέστρεφε σαν τον Οδυσσέα. Σας είμαι ευγνώμων που δεν μας προδώσατε».

Ο Παύλος Κοντογιαννίδης (Πόντιος κι αυτός) διάβασε με γλαφυρό τρόπο κάποια αποσπάσματα του βιβλίου. Θυμήθηκε επίσης μια περιοδεία του Θεσσαλικού Θεάτρου με την επιθεώρηση «Χαιρέτα μου τον πλάτανο» και τη Βαγενά μαζί. «Σ' ένα εστιατόριο της Εθνικής όπου είχαμε κάνει μια στάση, μας ήρθε ξαφνικά μια δωδεκάδα μπίρες. Ηταν κέρασμα από τον Ξανθόπουλο που βρέθηκε τυχαία εκεί».

Αυθεντικός σύνδεσμος
PDF