Πανί με Πανί - Nick the Greek


Από τον διαδικτυακό τόπο www.xamenos.gr, στη στήλη Πανί με Πανί.
Συγγραφέας άρθρου: Nicholas.S

Τον πετυχαίνεις κυρίως μεσημέρια Κυριακής στην κρατική τηλεόραση και περνάς μαζί του ακόμα και ολόκληρο το απόγευμα. Λίγο μετα το φαγητό, ενώ είσαι ξαπλωμένος στον καναπέ, παρακολουθείς τη μεγαλύτερη προσωπικότητα του Ελληνικού κινηματογράφου. Μπορεί να γελάσεις λίγο τώρα αλλά για σκέψου καλύτερα... Και ας μη χρειαστεί να το παραδεχτείς δημόσια ότι γουστάρεις το Νίκο Ξανθόπουλο.

Δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα από αυτό του να σε πνίγει το δίκιο και όλοι να είναι εναντίον σου. Όλα τα στοιχεία να στρέφονται εναντίον σου. Να είσαι ο κατατρεγμένος της κοινωνίας. Και εσύ, ταπεινός και καταφρονημένος να προσπαθείς να σταθείς στα πόδια σου. Υπερβολικά δοσμένα στο μεγαλύτερο βαθμό, αλλά μέσα από την υπερβολή ανατέλλει η αλήθεια. Πόσες και πόσες φορές αισθανόμαστε αδικημένοι και δε το αντέχουμε;

Οι ταινίες με το Νίκο Ξανθόπουλο μπορεί να χαρακτηριστούν πατενταρισμένες (υπάρχει και το σχετικό αστείο που όταν προβάλεται μια ταινία που παίζει, να τίθεται πάντα το ερώτημα "Ποιον ψάχνει πάλι;") αλλά αυτές είναι που τον ανακύρηξαν το παιδί του λαού. Ενός λαού που ταυτίστηκε με τον ήρωα αυτό. Που στις ιστορίες του θυμήθηκε τον ξεριζωμό, την απόρριψη, την ανάγκη να αναζητήσει τα αγαπημένα του πρόσωπα. Στα μάτια του κοινού ο Νίκος Ξανθόπουλος φάνταζε το αντιπροσωπευτικότερο παράδειγμα του Έλληνα στις δεκαετίες 50 και 60. Και ήταν δηλαδή. Ο Νίκος Ξανθόπουλος ήταν κινηματογραφικά ότι αντιστοίχως ήταν ο Στέλιος Καζαντζίδης για το Ελληνικό τραγούδι. ’σε που ο Ξανθόπουλος έκανε και καριέρα και στο τραγούδι πουλώντας πολλούς δίσκους των 45 στροφών.

Ένα ακόμα στοιχείο που ενισχύει την άποψη μου για το Νίκο Ξανθόπουλο είναι και η πορεία του κυρίως στην εποχή που έσβησαν τα φώτα των κινηματογραφικών πλατώ για εκείνον. Τον είδατε να συμμετέχει σε βιντεοκασσέτες; Τον είδατε σε πάνελ καλεσμένων να μιλάει για οτιδήποτε; Ή μήπως τον είδατε να συμμετέχει σε καθημερινές σαπουνόπερες; Mια είναι η λέξη που μπορώ να πω: Αξιοπρέπεια.- Ας γίνομαι και σκληρός.- Ή αν θέλετε εξυπνάδα. Εξυπνάδα που τον βοήθησε να μη σκορπάει τα λεφτά του εδώ και κει και να παραπονιέται ότι ζει στην ψάθα ξεχασμένος από όλους (ζητιανεύοντας ουσιαστικά).

Η πορεία του Ελληνικού κινηματογράφου συνδέεται άμεσα με την πορεία της κοινωνίας. Μια πορεία κοινή: φθίνουσα. Ποιος είναι ο άντρας σήμερα; Δείξε μου τον για να σου δείξω και εγώ τον Έλληνα ηθοποιό. Πες μου τι αξίες υπάρχουν σήμερα για να σου πω με τη σειρά μου για τα σενάρια που παίζονται στις αίθουσες. Όχι δεν είναι η χουντική παράγραφος του άρθρου προσφορά των σωμάτων ασφαλείας. Είναι μια απλή απορία κάποιου που βλέπει τους άντρες να βγαίνουν έξω και να φοράνε πασούμια-σαγιονάρες. Αυτοί είναι οι ηθοποιοί, αυτοί είναι οι σκηνοθέτες, αυτοί που θα δημιουργήσουν τέχνη.

Πάντα έχω την τάση να μπερδεύω στο μυαλό μου τον κινηματογραφικό χαρακτήρα με τον ηθοποιό αλλά δεν έχει και σημασία τι κάνω εγώ στο κεφάλι μου. Για αυτό το λόγο θα συνεχίζω να βλέπω τα μεσημέρια Κυριακής ταινίες με το Νίκο Ξανθόπουλο. Το παιδί του λαού.

Αυθεντικός Σύνδεσμος
PDF